شب های خوبی بود
  شب های معاشقه
  با دست هایی که بوی کالباس ِ نامرغوب می داد
  شب های لعنتی ِ ژوژمان نقاشی
  قلم های نشسته و لکه ی خردلی رنگ ِ خندان ِ لباس ِ کار
  شب های لامپ های قرمز و گونی
  قهرهای اس ام اسی  و  بالش های خونی
  شب های بیمارستان ِ آریا
  شب های خونابه ، مطب های حومه ، ضجه های بی صدا
  شب های تقسیم ،
                تقدیم ،
                تقدیس ،
                تقبیح ..

  ما عاشق شده بودیم
  من و
  دست هایی که بوی کالباس ِ نامرغوب می داد و
  لکه ی خردلی رنگی که می خندید ،
  و زنی
  که نمی خندید.

  زنی که عشق می فروخت
  آزادی ،  گدایی می کرد.