عاشقانه هفتصد و هفتاد و چهارم
شیدای شاد ِ توام من که لی لی کنان
چهارگوش خانه هایت را پرواز می کنم
پس کوچه هایت را باران سنگ می بارم
لبهایت را زخم می زنم
و دست هایت را
کمرگاه و
گردن
و چشم هایی ،،
که می میراندم..
چهارگوش خانه هایت را پرواز می کنم
پس کوچه هایت را باران سنگ می بارم
لبهایت را زخم می زنم
و دست هایت را
کمرگاه و
گردن
و چشم هایی ،،
که می میراندم..