می دانم
پنجه های من ، نیمه شبی
سنگفرش خیابان خیس را لمس خواهد کرد
خواهم دوید ...
برهنه...برهنه...
بی آنکه هجوم چشم های وقیحتان
ساق های باریکم را
در
هم
بشکند